เมื่อป้าบ้านๆ ผู้เป็นแม่ค้าในตลาด หัดแต่งนิยายเรื่องแรกเมื่ออายุ 55 ปี โดยมีลูกชายผู้เป็นนักเขียนคอยเป็นคอมเมนเตเตอร์ให้แม่ผ่านโลกไซเบอร์...อะไรจะเกิดขึ้น? จาก msn สู่บล็อกสป็อต และเฟซบุ๊ก แม่ค้าขายอาหารธรรมดาๆ คนหนึ่ง ได้ฝึกหัดนิ้วที่แข็งทื่อจากการกำด้ามตะหลิว มาพลิกพลิ้วบนแป้นคีย์บอร์ด เพื่อจะได้ “เขียน” ให้ลูกชายของเธอที่ต้องไปทำงานต่างประเทศได้อ่าน เพราะไม่ยอมให้ความห่างไกลเป็นสิ่งขวางกั้นระหว่างเธอกับลูก.... ทำให้ "ศรีสรรค์ พรหมหา" แม้ค้าร้านสารพัดเส้นแห่งตลาดรุ่งเรืองพยายามทำความรู้จักกับคอมพิวเตอร์ พยายามทำความรู้จักอินเตอร์เน็ตเป็นครั้งแรก และพยายามหัดพิมพ์ทีละตัวอักษร ทีละคำ ทีละบรรทัดอย่างยากลำบาก และแล้ววันหนึ่ง ความพยามของเธอได้สำเร็จลงเป็นนิยายซื่อสวย ที่บอกเล่าเรื่องราวที่ลูกของเธอไม่เคยรู้ สะสางคราบอดีตที่เกาะแน่นในหัวใจ เติมเต็มความฝันในวัยเยาว์ที่ของเธอเองที่หล่นหาย และเชื่อมร้อยความสัมพันธ์ของเธอและลูกชายเข้าไว้ด้วยกัน ในโลกออนไลน์ที่ว่ากันว่า ทำให้คนเราใจเร็ว และกระด้างขึ้น อาจซุกซ่อนแง่มุมที่งามละไมจนคุณคาดไม่ถึง