ตะกร้าสินค้า

คุณสามารถปรับเปลี่ยนจำนวนสินค้าจากรายการด้านล่างได้

สินค้า ราคา จำนวน ราคารวม
ไม่มีรายการสินค้าที่เลือกไว้

ISBN9789740216308
ปกหนังสืออ่อน
กระดาษกรีนรีด
จำนวนหน้า367 หน้า
น้ำหนัก540.00 กรัม
กว้าง14.30 ซม.
สูง21.40 ซม.
หนา2.00 ซม.
พิมพ์ครั้งที่พิมพ์ครั้งที่1 : สำนักพิมพ์มติชน กันยายน 2561

การเมืองภาคประชาชน

ผู้เขียน : อุเชนทร์ เชียงเสน

ใหม่ แนะนำ

ประวัติศาสตร์ความคิด และปฏิบัติการของนักต่อสู้ทางการเมืองนับจากยุคประชาธิไตยครึ่งใบ จนถึงปรากฏการณ์สนธิ

ภายหลังเปลี่ยนแปลงการปกครองเมื่อปี 2475 สถานการณ์บ้านเมืองของไทยนับแต่อดีตตราบจนปัจจุบันยังคงอยู่ในสภาวะลุ่มๆ ดอนๆ ซึ่งโดยมากมักผันแปรไปตามผู้มีอำนาจในแต่ละยุคสมัย“อุเชนทร์ เชียงเสน” นักวิชา การหนุ่มผู้คร่ำหวอดอยู่กับการขบวิเคราะห์ปรากฏการณ์ทางการเมืองในแง่มุมต่างๆ จึงใช้โอกาสดังกล่าวสรรค์สร้างและเรียนรู้พัฒนาการทาง การเมืองของไทยผ่านงานวิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการปกครอง คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ก่อนจะต่อยอดเป็นหนังสือ การเมืองภาคประชาชน ด้วยการนำเสนอรากเหง้าของปัญหาบ้านเมืองภายหลังเหตุการณ์ทางการเมือง เชื่อมโยงไปยังจุดเริ่มต้นของวาทกรรม “การเมืองภาคประชาชน” อันหมายถึงกระบวนการของประชาชนที่ตรวจสอบ ถ่วงดุล และคัดค้านแนวนโยบายของรัฐที่มีผลกระทบกับคนส่วนใหญ่ นับแต่การรณรงค์ให้โหวตรับรัฐธรรมนูญฉบับปี 2540 ซึ่งเป็นหนึ่งในรัฐธรรมนูญที่มีความเป็นประชาธิปไตยมากที่สุดฉบับหนึ่ง การรวมตัวของขบวนการ “สมัชชาคนจน” เพื่อเรียกร้องความเป็นธรรมให้แก่คนยากไร้ รวมถึงการถือกำเนิดของ“คณะกรรมการรณรงค์เพื่อประชาธิปไตย” ที่เริ่มมีบทบาทเทียบเคียงเวทีการเมืองมากขึ้นตามลำดับ โดยกลุ่มองค์กรที่ได้ยกตัวอย่างดังกล่าว ไม่ว่าจะมีฐานมวลชนเป็นของตัวเองหรือเปล่า ล้วนกำเนิดจากรากเหง้าทางความคิดเกี่ยวกับ “การเมืองภาคประชาชน” แทบทั้งสิ้นและจุดหักเหสำคัญของขบวนการภาคประชาชนในช่วงเวลาต่อมาก็คือ การถือกำเนิดของ “พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย” ซึ่งมีเป้าประสงค์เพื่อขับไล่ “ระบอบทักษิณ”เมื่อเรื่องราวดำเนินมาถึงตรงจุดนี้ย่อมสังเกตได้ชัดเจนว่าการต่อสู้เรียกร้องในฐานะ “การเมืองภาคประชาชน” เริ่มจะแตกต่างจากในอดีตอย่างไร ใช้รูปแบบการต่อสู้อย่างสันติอหิงหาเหมือนในอดีตหรือไม่ เชิดชูการกระจายอำนาจตามปณิธานประชาธิปไตยหรือเปล่าใครคือผู้กำหนดกลเกมการเรียกร้อง จนถึงคำถามสำคัญก็คือ จริงหรือไม่ที่การต่อสู้กับระบอบทักษิณคือการเมืองภาคประชาชนตามเจตนารมณ์เดิม